شياطين و سرنوشت آنها ، سخن مىگويد ، و مىتواند مقدمه اى باشد براى ابطال اعتقاد جمعى از مشركان كه شياطين و جن را معبود خود قرار مىدادند ، و در ضمن درسى از توحيد در لابلاى آن نهفته است . نخست مىگويد : « ما آسمان نزديك ( آسمان پائين ) را به زينت ستارگان تزيين كرده‌ايم » ( * ( إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ ) * ) ( 1 ) . به راستى يك نگاه به صفحه آسمان در شبهاى تاريك و پر ستاره ، چنان منظره زيبايى در نظر انسان مجسم مىسازد كه او را مسحور و مفتون خويش سازد . گويى با زبان بىزبانى با ما سخن مىگويند ، و رازهاى آفرينش را بازگو مىكنند گويى همه شاعرند و زيباترين غزلهاى عشقى و عرفانى را پى در پى مىسرايند . چشمكزدنهاى آنها بيانگر رازهايى است كه جز در ميان عاشق و معشوق وجود ندارد . به راستى منظره ستارگان آسمان آن قدر زيبا است كه هرگز چشم از ديدن آن خسته نمىشود ، بلكه خستگى را از تمام وجود انسان بيرون مىكند ( هر چند اين مسائل در عصر و زمان ما براى شهرنشينانى كه در دود كارخانه‌ها غوطه ورند ، و طبعا آسمانى تاريك و سياه دارند چندان مفهوم نيست ، ولى روستانشينان هنوز مىتوانند ناظر اين گفته قرآنى يعنى تزيين آسمان با ستارگان درخشان باشند . جالب اينكه مىگويد : « آسمان پائين را با كواكب تزيين كرديم » در حالى كه فرضيه اى كه در آن زمان بر افكار و دانشمندان حاكم بود مىگفت فقط آسمان بالا آسمان ستارگان ثوابت است ( آسمان هشتم طبق فرضيه بطلميوس ) .

--> ( 1 ) از نظر تركيبى « الكواكب » بدل از « زينت » است ، و اين احتمال نيز وجود دارد كه عطف بيان بوده باشد ، و زينت در اينجا معنى اسم مصدرى دارد نه مصدرى ، در كتابهاى ادبى آمده است كه هر گاه نكره بدل از معرفه باشد بايد با وصف همراه گردد ولى در عكس آن لازم نيست ( دقت كنيد ) .