خواندن بايد مقدمه اى باشد براى انديشيدن كه آن نيز انگيزه عمل است . مثلا كسى كه اين سوره را مىخواند از اين نكته با خبر مىشود كه « قوم سبا » بر اثر كفران نعمتهاى بى حساب الهى چنان زندگانيشان در هم كوبيده شد كه عبرت همگان گشتند و سرنوشت آنها ضرب المثلى براى جهانيان شد ، چنين انسانى به شكر نعمت ، شكرى آميخته با جنبه‌هاى عملى مىپردازد ، و شاكران نعمت خداوند در حفظ و امان او خواهند بود . در اين زمينه شرح بيشترى در آغاز سوره نور داده‌ايم .