مىنهيم ، و دستهاى آنها با ما سخن مىگويد و پاهاى آنها كارهايى را كه انجام مىدادند براى ما شهادت مىدهند « ( * ( الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَتُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ) * ) . آرى در آن روز ديگر اعضاى انسان تسليم تمايلات او نيستند ، آنها حساب خود را از كل وجود انسان جدا كرده تسليم پروردگار مىشوند ، و بر آستان مقدس او سر فرود مىآورند ، و حقايق را با شهادت خود آشكار مىسازند ، و چه دادگاه عجيبى است كه گواه آن اعضاى پيكر خود بدن انسان است ، همان ابزارى است كه گناه را با آن انجام داده ! شايد گواهى اعضا بخاطر آن باشد كه اين مجرمان هنگامى كه به آنها گفته مىشود كيفر شما در برابر اعمالى كه انجام داديد دوزخ است به انكار برمىخيزند ، به گمان اينكه دادگاه دنياست ، و حقايق از طريق پشت هم اندازى قابل انكار است ، گواهى اعضا شروع مىشود ، و تعجب و وحشت سراسر وجود او را مىگيرد و تمام راههاى فرار به روى او بسته مىشود . در اينكه كيفيت نطق اعضا چگونه است ؟ مفسران احتمالاتى داده‌اند : 1 - خداوند در آن روز درك و شعور و قدرت سخن گفتن در يك يك اعضا مىآفريند ، و آنها به راستى سخن مىگويند ، و چه جاى تعجب ؟ همان كسى كه اين قدرت را در قطعه گوشتى به نام زبان يا مغز آدمى آفريده مىتواند در ساير اعضا نيز بيافريند . 2 - آنها از درك و شعورى بهره مند نمىشوند ، ولى خداوند آنها را به سخن گفتن وا مىدارد و در حقيقت اعضا محل ظهور سخن خواهند بود ، و حقايق را به فرمان خدا آشكار مىكنند . 3 - اعضاى بدن هر انسانى آثار اعمالى را كه در تمام طول عمر انجام داده مسلما با خود خواهد داشت ، چرا كه هيچ عملى در اين جهان نابود نمىشود ،