ترجمه : 48 - آنها مىگويند اگر راست مىگوئيد اين وعده ( قيامت ) كى خواهد بود ؟ ! 49 - ( اما ) جز اين انتظار نمىكشند كه يك صيحه عظيم ( آسمانى ) آنها را فرو گيرد در حالى كه مشغول جدال ( در امور دنيا ) هستند ! 50 - ( چنان غافلگير مىشوند كه حتى ) نمىتوانند وصيتى كنند ، يا به سوى خانواده خود مراجعت نمايند ! 51 - ( بار ديگر ) در صور دميده مىشود ناگهان آنها از قبرها شتابان به سوى ( دادگاه ) پروردگارشان مىروند . 52 - مىگويند اى واى بر ما ! چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت ؟ ( آرى ) اين همان است كه خداوند رحمان وعده داده و فرستادگان ( او ) راست گفتند . 53 - صيحه واحدى بيش نيست ( فريادى از اين برمىخيزد ) ناگهان همگى نزد ما حاضر مىشوند . تفسير : صيحه‌هاى رستاخيز ! به دنبال ذكر منطق سست و بهانه جويانه كفار در مورد انفاقها كه در آيات قبل گذشت ، در آيات مورد بحث سخن را از استهزاء آنها نسبت به قيام قيامت شروع مىكند ، و منطق پوسيده آنها را در مورد انكار معاد با جواب قاطع در هم مىكوبد . به علاوه بحثهايى را كه در طى آيات پيشين در زمينه توحيد بيان شد با بحثهاى معاد تكميل مىنمايد . نخست مىفرمايد « آنها مىگويند : اگر راست مىگوئيد اين وعده اى را كه شما مىدهيد كى خواهد آمد » ؟ ! ( * ( وَيَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ) * ) . اينكه شما نمىتوانيد تاريخى براى قيام قيامت تعيين كنيد دليل بر اين است كه در گفتار خود صادق نيستيد !