پيشه كند نتيجه آن به خودش باز مىگردد و بازگشت ( همگان ) به سوى خدا است . تفسير : هيچكس بار گناه ديگرى را بر دوش نخواهد كشيد . در تعقيب دعوت مؤكدى كه در آيات گذشته به سوى توحيد و مبارزه با هر گونه شرك و بت پرستى آمده بود ممكن است اين توهم براى بعضى پيش آيد كه خداوند چه نيازى بپرستش ما دارد كه اينهمه اصرار و تاكيد مىكند ؟ لذا در آيات مورد بحث براى بيان اين حقيقت كه ما نيازمند به عبادت او هستيم نه او نيازمند به عبادت ما ، مىفرمايد : « اى مردم ! شما نيازمند به خدا هستيد و او از هر نظر بى نياز و شايسته حمد و ستايش است » ( * ( يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّه وَاللَّه هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ) * ) . چه سخن مهم و پر ارزشى كه موقعيت ما را در عرصه عالم هستى در برابر هستى بخش روشن مىسازد ، و بسيارى از معماها را مىگشايد ، و به سؤالات زيادى پاسخ مىگويد . آرى بىنياز حقيقى و قائم بالذات در تمام عالم هستى يكى است ، و او خدا است ، همه انسانها بلكه همه موجودات سر تا پا نيازند و فقر و وابسته به آن وجود مستقل كه اگر لحظه اى ارتباطشان قطع شود هيچند و پوچ . همانگونه كه او نياز مطلق است انسانها فقر مطلقند ، و همانگونه كه او قائم به ذات است مخلوقات همه قائم به او هستند ، چرا كه او وجودى است بى نهايت از هر نظر ، و واجب الوجود در ذات و صفات . با اينحال او چه نيازى به عبادت ما ممكن است داشته باشد ؟ ، اين ما هستيم كه از طريق عبادت و اطاعت او راه تكامل را مىپيمائيم و به آن مبدء بىپايان فيض در پرتو عبوديتش لحظه به لحظه نزديكتر مىشويم و از انوار ذات و صفاتش بهره