[ سوره سبإ ‹ 34 › : آيات 47 تا 50 ] قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّه وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ‹ 47 › قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ‹ 48 › قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَما يُبْدِئُ الْباطِلُ وَما يُعِيدُ ‹ 49 › قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّما أَضِلُّ عَلى نَفْسِي وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِما يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي إِنَّه سَمِيعٌ قَرِيبٌ ‹ 50 › ترجمه : 47 - بگو هر اجر و پاداشى از شما خواسته‌ام براى خود شماست ، اجر من تنها بر خداوند است و او گواه بر هر چيزى است . 48 - بگو : پروردگار من حق را ( بر دل پيامبران خود ) مىافكند كه او علام الغيوب ( و از تمام اسرار نهان آگاه ) است . 49 - بگو : حق آمد و باطل ( كارى از آن ساخته نيست ) نمىتواند آغازگر چيزى باشد و نه تجديد كننده آن . 50 - بگو : اگر من گمراه شوم از ناحيه خود گمراه مىشوم ، و اگر هدايت يابم به وسيله آنچه پروردگارم به من وحى مىكند هدايت مىيابم ، او شنوا و نزديك است . تفسير : از باطل كارى ساخته نيست ! گفتيم خداوند در اين سلسله آيات پنج بار به پيامبرش دستور مىدهد كه