« قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الأَرْذَلُونَ » : « آيا ما به تو ايمان بياوريم در حالى كه اراذل به تو ايمان آورده‌اند » ؟ ! ( سوره شعراء آيه 111 ) . 5 - همين ايراد را ثروتمندان مكه به پيامبر اسلام ص كردند كه از چه رو اطراف تو را پا برهنه‌ها گرفته‌اند ؟ ما حتى از بوى بدن اينها ناراحت مىشويم ، اگر آنها را از خود برانى ما در كنار توايم ، قرآن در سوره كهف سخت به آنها مىتازد ، با شديدترين لحنى آنها را تهديد مىكند ، و به پيامبر ص دستور مىدهد : تو بايد با مردانى همنشين باشى كه هر چند تهيدستند اما قلبشان مملو از عشق خدا است و صبح و شام رو به درگاه خدا مىآورند ، و جز او كسى را نمىخواهند ، اى پيامبر ص با اينها باش و هرگز روى از اينها مگردان « وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَه وَلا تَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ » ( كهف - 28 ) . روى اين جهات نخستين و مهمترين گام اصلاحى انبياء در هم شكستن اين چارچوبه‌هاى ارزشى دروغين بود ، آنها با تعليماتشان اين معيارهاى غلط را در هم ريختند ، و ارزشهاى اصيل الهى را جانشين آن ساختند و با يك « انقلاب فرهنگى » محور شخصيت را از اموال و اولاد و ثروت و جاه و شهرت قبيله و فاميل به تقوا و ايمان و عمل صالح مبدل ساختند . نمونه آن را در آيات مورد بحث خوانديم كه بعد از كشيدن خط بطلان بر « اموال » و « اولاد » به عنوان يك وسيله تقرب در پيشگاه الهى و گفتن * ( وَما أَمْوالُكُمْ وَلا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى ) * بلافاصله ارزش اصيل را با جمله « * ( إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً ) * » جانشين آن مىكند . آيه شريفه : « إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّه أَتْقاكُمْ » كه به صورت يك شعار اسلامى درآمده ، بعد از نفى ارزشهاى وابسته به قبيله و عشيره بيانگر همين انقلاب فكرى و ارزشى است .