بارها گفته‌ايم كه اين تفسيرها بيان مصداقهاى روشن است ، و منافات با مصاديق ديگرى همچون توحيد و تقوى و مانند آن ندارد . سپس به بيان حال گروه دوم پرداخته مىگويد : « كسى كه كافر شود و اين حقايق روشن را انكار كند ، كفر او تو را غمگين نسازد » ( * ( وَمَنْ كَفَرَ فَلا يَحْزُنْكَ كُفْرُه ) * ) . چرا كه تو وظيفه ات را به خوبى انجام داده اى ، او است كه بر خويشتن ظلم و ستم مىكند . اين گونه تعبيرات كه در قرآن مجيد مكرر آمده است نشان مىدهد كه پيغمبر گرامى اسلام ص از اينكه مشاهده مىكرد گروهى جاهل و لجوج ، راه خدا را با اينهمه دلائل روشن و نشانه‌هاى واضح ، ترك مىگويند و به بيراهه سر مىنهند ، سخت رنج مىبرد ، و آن قدر غمگين ، و اندوهناك مىشد كه بارها خداوند او را دلدارى مىدهد ، و چنين است راه و رسم يك رهبر دلسوز . و نيز نگران مباش كه گروهى در دنيا با اينكه كفر مىورزند و ظلم و ستم مىكنند ، از نعمتهاى الهى متنعمند ، و گرفتار مجازات نيستند ، زيرا دير نشده است « بازگشت همه آنها به سوى ما است و ما آنها را از اعمالشان و نتائج تلخ و شوم آن ، آگاه مىسازيم » ( * ( إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا ) * ) . نه تنها از اعمالشان آگاهيم كه از نيات و اسرار درون دلهايشان نيز با خبريم « زيرا خداوند از آنچه در درون سينه‌ها است آگاه است » ( * ( إِنَّ اللَّه عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ) * ) . اين تعبير كه خداوند مردم را در قيامت از اعمالشان با خبر مىسازد يا از آنچه در آن اختلاف داشتند با خبر مىكند ، در آيات فراوانى از قرآن مجيد نازل شده است و با توجه به اينكه « ننبئكم » از ماده « نبا » مىباشد ، و « نبا »