طبق آنچه راغب در مفردات آورده به خبرى گفته مىشود كه محتوا و فايده مهمى دارد و صريح و آشكار و خالى از هر گونه كذب است ، روشن مىشود كه اين تعبيرات اشاره به آن است كه خداوند در قيامت چنان افشاگرى از اعمال انسانها مىكند كه جاى هيچگونه اعتراض و انكار براى كسى باقى نمىماند ، آنچه را مردم در اين دنيا انجام مىدهند و غالبا به دست فراموشى مىسپارند ، همه را مو به مو ظاهر مىسازد ، و براى حساب و جزا آماده مىكند . حتى آنچه در دل انسان مىگذرد و هيچكس جز خدا از آن آگاه نيست ، همه را به صاحبان آنها گوشزد مىكند ! . سپس مىافزايد بهره آنها از زندگى دنيا تو را شگفتزده نكند ، « ما كمى از متاع دنيا در اختيار آنان مىگذاريم - و متاع دنيا هر چه باشد كم و ناچيز است - سپس آنها را بالاجبار به عذاب شديد مىكشانيم » عذابى مستمر و دردناك ( * ( نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلى عَذابٍ غَلِيظٍ ) * ) . اين تعبير ممكن است اشاره به آن باشد كه آنها تصور نكنند ، در اين جهان از قبضه قدرت خداوند خارجند ، خود او مىخواهد آنها را براى آزمايش و اتمام حجت و مقاصدى ديگر آزاد بگذارد ، و همين متاع قليل به آنها نيز از سوى او است ، و چقدر متفاوت است حال اين گروه كه ذليلانه و بالاجبار به عذاب غليظ الهى كشانده مىشوند با آنها كه تمام وجودشان در اختيار خدا است و چنگ به عروة الوثقى زده‌اند ، در دنيا پاك و نيكوكار زندگى مىكنند و در آخرت در جوار رحمت الهى متنعمند .