هنگامى كه مىخواست در گوشه اى دور از جمعيت غسل كند لباس خود را بر قطعه سنگى گذاشت اما سنگ به حركت درآمد و لباس موسى را با خود برد ، و بنى اسرائيل بدن او را ديدند كه هيچ عيب و نقصى نداشت ! 5 - بهانه جوئيهاى بنى اسرائيل يكى ديگر از عوامل آزار موسى ع بود گاه تقاضا مىكردند خدا را به آنها نشان دهد ، گاه مىگفتند غذاى يك نواخت ( من و سلوى ) براى ما مناسب نيست ، و گاه مىگفتند ما حاضر نيستيم وارد بيت المقدس شويم و با « عمالقه » بجنگيم ، تو و پروردگارت برويد و آنجا را فتح كنيد تا ما وارد شويم ؟ اما آنچه نزديكتر به معنى آيه است اينست كه آيه شريفه يك حكم كلى و جامع را بيان مىكند ، زيرا بنى اسرائيل از جنبه‌هاى مختلف موسى ع را ايذاء كردند ، ايذاءهايى كه بى شباهت به آزار بعضى از مردم مدينه نسبت به پيامبر اسلام ص نبود ، و مانند پخش شايعات و نقل اكاذيب و نسبت ناروايى كه به همسر پيامبر ص دادند كه شرح آن در تفسير سوره نور ( جلد 14 ذيل آيات 11 تا 20 ) گذشت و خرده گيريهايى كه در مورد ازدواج پيامبر ص با زينب داشتند و مزاحمتهايى كه در خانه او و يا به هنگام صدا زدن نامؤدبانه نسبت به پيامبر ص ايجاد مىكردند . و اما نسبت دادن سحر و جنون و مانند اينها و يا عيوب بدنى هر چند در مورد موسى بوده ، اما تناسبى با خطاب * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) * در مورد پيامبر اسلام ص ندارد ، زيرا نه موسى ع و نه پيامبر اسلام ص را مؤمنان متهم به « سحر » و « جنون » نكردند ، و همچنين اتهام به عيوب بدنى به فرض كه در مورد موسى ع بوده و خداوند او را مبرا ساخت در مورد پيامبر اسلام مصداقى در تاريخ نداشته است . به هر حال از اين آيه مىتوان استفاده كرد كه هر گاه كسى در پيشگاه خدا