وجيه و صاحب قدر و منزلت باشد خدا به دفاع از او در برابر افراد موذى كه نسبتهاى ناروا به او مىدهند مىپردازد ، تو پاك باش و وجاهت خود را در پيشگاه خدا حفظ كن ، او نيز به موقع پاكى تو را برملا مىسازد هر چند بدخواهان در متهم ساختن تو بكوشند . نظير اين معنى را در داستان يوسف صديق پاكدامن مىخوانيم كه چگونه خدا او را از تهمت بزرگ و خطرناك همسر عزيز مصر مبرا ساخت . و همچنين در مورد مريم مادر عيسى ع كه نوزاد شيرخوارش به پاكى او گواهى داد و زبان بدخواهان بنى اسرائيل را كه سعى در متهم ساختن او داشتند بست . ذكر اين نكته نيز لازم به نظر مىرسد كه اين خطاب مخصوص مؤمنان زمان پيامبر ص نبود ، ممكن است كسانى بعد از او قدم به عرصه وجود بگذارند اما كارى كنند كه روح مقدسش آزرده شود ، آئين او را كوچك بشمرند ، زحمات او را بر باد دهند ، مواريث او را به فراموشى بسپارند آنها نيز مشمول اين آيه خواهند بود . لذا در بعضى از روايات كه از طرق اهل بيت ع وارد شده مىخوانيم : « آنها كه على ع و فرزندان او را آزار دادند مشمول اين آيه‌اند » ( 1 ) . آخرين سخن در تفسير آيه اينكه با توجه به حالات پيامبران بزرگ كه از زخم زبان جاهلان و منافقان در امان نبودند نبايد انتظار داشت كه افراد پاك و مؤمن هرگز گرفتار اين گونه اشخاص نشوند ، چنان كه امام صادق ع مىگويد : ان رضا الناس لا يملك و السنتهم لا تضبط : « خوشنودى همه مردم را نميشود به دست آورد ، و زبان مردم را نمىتوان بست » . . . امام در پايان اين حديث مىافزايد : « آيا موسى را متهم به عيوبى نكردند ؟ و آزار ندادند ؟ تا اينكه

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد 4 صفحه 308 .