نكته‌ها : 1 - لقمان كه بود ؟ نام لقمان در دو آيه از قرآن در همين سوره آمده است ، در قرآن دليل صريحى بر اينكه او پيامبر بوده است يا تنها يك فرد حكيم ، وجود ندارد ، ولى لحن قرآن در مورد لقمان ، نشان مىدهد كه او پيامبر نبود ، زيرا در مورد پيامبران سخن از رسالت و دعوت به سوى توحيد و مبارزه با شرك و انحرافات محيط و عدم مطالبه اجر و پاداش و نيز بشارت و انذار در برابر امتها معمولا ديده مىشود ، در حالى كه در مورد لقمان هيچيك از اين مسائل ذكر نشده و تنها اندرزهاى او كه به صورت خصوصى كه با فرزندش بيان شده - هر چند محتواى آن جنبه عمومى دارد - آمده است ، و اين گواه بر اين است كه او تنها يك مرد حكيم بوده است . در حديثى كه از پيامبر گرامى اسلام ص نيز نقل شده چنين مىخوانيم : حقا اقول لم يكن لقمان نبيا ، و لكن كان عبدا كثير التفكر ، حسن اليقين ، احب اللَّه فاحبه و من عليه بالحكمة . . . به حق مىگويم كه لقمان پيامبر نبود ، ولى بنده اى بود كه بسيار فكر مىكرد ، ايمان و يقينش عالى بود ، خدا را دوست مىداشت ، و خدا نيز او را دوست داشت ، و نعمت حكمت بر او ارزانى فرمود . . . » . در بعضى از تواريخ آمده است كه لقمان غلامى سياه از مردم سودان مصر بود ، و با وجود چهره نازيبا ، دلى روشن و روحى مصفا داشت ، او از همان آغاز به راستى سخن مىگفت ، و امانت را به خيانت نمىآلود ، و در امورى كه مربوط به او نبود دخالت نمىكرد ( 1 ) . بعضى از مفسران احتمال نبوت او را داده‌اند ولى چنان كه گفتيم هيچ دليلى

--> ( 1 ) « قصص قرآن » ( شرح حالات لقمان ) .