ساختن ديگران است ، و اصل « ارجاف » به معنى اضطراب و تزلزل است ، و از آنجا كه شايعات باطل ايجاد اضطراب عمومى مىكند اين واژه به آن اطلاق شده است . « نغرينك » از ماده « اغراء » به معنى دعوت به انجام كار ياد گرفتن چيزى توأم با تشويق و تحريض است . از لحن آيه چنين استفاده مىشود كه سه گروه در مدينه مشغول خرابكارى بودند ، هر كدام به نحوى اغراض شوم خود را پياده مىكردند ، و اين به صورت يك برنامه و جريان در آمده بود و جنبه شخصى و فردى نداشت . نخست « منافقين » بودند كه با توطئه‌هاى ضد اسلامى براى براندازى اسلام مىكوشيدند . دوم اراذل و اوباش كه قرآن از آنها تعبير به بيماردلان كرده ( * ( الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ) * ) همانگونه كه اين تعبير در آيه 32 همين سوره احزاب در مورد افراد هوسباز و شهوتران نيز آمده است فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِه مَرَضٌ : « اى همسران پيامبر هنگامى كه سخن مىگوئيد با نرمش سخن مگوييد مبادا بيماردلان در شما طمع كنند » . گروه سوم كسانى بودند كه پخش شايعات در مدينه مخصوصا به هنگامى كه پيامبر ص و ارتش اسلام به غزوات مىرفتند به تضعيف روحيه بازماندگان مىپرداختند ، و خبرهاى دروغين از شكست پيامبر ص و مؤمنين مىدادند ، و به گفته بعضى از مفسران اين گروه همان يهود بودند . و به اين ترتيب هر سه گروه را قرآن مورد تهديد شديد قرار داده است . اين احتمال نيز در تفسير آيه وجود دارد كه برنامه‌هاى تخريبى سه گانه فوق همگى كار منافقان بوده و جدا ساختن آنها از يكديگر جداسازى اوصاف است نه اشخاص .