اضافه مىكند كه عدم اطاعت آنها در مساله كفر و شرك ، دليل بر قطع رابطه مطلق با آنها نيست بلكه در عين حال « با آنها در دنيا به طرز شايسته اى رفتار كن ( * ( وَصاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً ) * ) . از نظر دنيا و زندگى مادى با آنها مهر و محبت و ملاطفت كن ، و از نظر اعتقاد و برنامه‌هاى مذهبى ، تسليم افكار و پيشنهادهاى آنها نباش ، اين درست نقطه اصلى اعتدال است كه حقوق خدا و پدر و مادر ، در آن جمع است . لذا بعدا مىافزايد : « راه كسانى را پيروى كن كه به سوى من باز گشته‌اند » راه پيامبر و مؤمنان راستين ( * ( وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنابَ إِلَيَّ ) * ) . چرا كه بعد از آن « بازگشت همه شما به سوى من است و من شما را از آنچه در دنيا عمل مىكرديد آگاه مىسازم » و بر طبق آن پاداش و كيفر مىدهم ( * ( ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * ) . نفى و اثباتهاى پى در پى ، و امر و نهىها در آيات فوق ، براى اين است كه مسلمانان در اين گونه مسائل كه در به دو نظر تضادى در ميان انجام دو وظيفه لازم تصور مىشود خط اصلى را پيدا كنند ، و بدون كمترين افراط و تفريط ، در مسير صحيح قرار گيرند ، و اين دقت و ظرافت قرآن در اين ريزه كاريها ، از چهره‌هاى فصاحت و بلاغت عميق آن است . به هر حال آيه فوق كاملا شبيه چيزى است كه در آيه 8 سوره عنكبوت آمده است كه مىگويد : وَوَصَّيْنَا الإِنْسانَ بِوالِدَيْه حُسْناً وَإِنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِه عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) . و در باره آن شان نزولى در بعضى از تفاسير نقل شده است كه در ذيل آيه 8 سوره عنكبوت آورديم .