آنها نيز موظف به اجراى آن هستند و تنها از پشت پرده بايد با آنها تماس بگيرند ، آيه فوق نازل شد و حكم اين مساله را شرح داد . مىفرمايد : « بر همسران پيامبر گناهى نيست كه با پدران ، فرزندان ، برادران ، فرزندان برادران ، فرزندان خواهران خود ، و زنان مسلمان ، و بردگان خود بدون حجاب تماس داشته باشند » ( * ( لا جُناحَ عَلَيْهِنَّ فِي آبائِهِنَّ وَلا - أَبْنائِهِنَّ وَلا إِخْوانِهِنَّ وَلا أَبْناءِ إِخْوانِهِنَّ وَلا أَبْناءِ أَخَواتِهِنَّ وَلا نِسائِهِنَّ وَلا ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ ) * ) . و به تعبير ديگر محارم آنها كه منحصر در اين شش گروهند مستثنى مىباشد ، و اگر گفته شود افراد ديگرى نيز جزء محارم هستند كه در اين شش گروه نامى از آنها به ميان نيامده مانند عموها و دائيها در پاسخ بايد گفت : از آنجا كه قرآن فصاحت و بلاغت را در عاليترين شكلش رعايت مىكند و يكى از اصول فصاحت اين است كه هيچ كلمه اضافى در سخن نباشد لذا در اينجا از ذكر « عموها » و « دائيها » خوددارى كرده ، چرا كه با ذكر فرزندان برادر ، و فرزندان خواهر ، محرميت عموها و دائيها روشن مىشود ، زيرا محرميت همواره دو جانبه است ، همانگونه كه فرزند برادر نسبت به انسان محرم است ، او هم نسبت به فرزند برادرش محرم خواهد بود ( و مىدانيم چنين زنى عمه محسوب مىشود ) و نيز همانگونه كه فرزند خواهر بر او محرم است او نيز به فرزند خواهر محرم مىباشد ( و مىدانيم چنين زنى خاله حساب مىشود ) . هنگامى كه عمه و خاله نسبت به پسر برادر و پسر خواهر محرم باشد عمو و دايى نيز نسبت به دختر برادر و دختر خواهر محرم خواهد بود ( چرا كه ميان « عمو » و « عمه » ، و نيز « دايى » و « خاله » هيچ تفاوتى نيست ) و اين يكى از ريزه كاريهاى قرآن است ( دقت كنيد ) . در اينجا سؤال ديگرى مطرح مىشود كه « پدر شوهر » و « پسر شوهر » نيز جزء محارم زن محسوب مىشود ، چرا ذكرى از اينها در اينجا به ميان نيامده ؟ در