تخيير بر قرار است ، و به اصطلاح اين تخيير « تخيير استمرارى » است نه « ابتدايى » و با اين حكم گسترده و وسيع هر گونه بهانه اى از برنامه زندگى تو نسبت به همسرانت قطع خواهد شد ، و مىتوانى فكر خود را متوجه مسئوليتهاى بزرگ و سنگين رسالت كنى . و براى اينكه همسران پيامبر نيز بدانند گذشته از افتخارى كه از ناحيه همسرى با او كسب مىكنند با تسليم در برابر اين برنامه خاص در مورد تقسيم اوقات پيامبر ص يك نوع ايثار و فداكارى از خود نشان داده ، و به هيچوجه عيب و ايرادى متوجه آنها نيست ، چرا كه در برابر حكم خدا تسليم شده‌اند اضافه مىكند : « اين حكم الهى براى روشنى چشم آنها و اينكه غمگين نشوند و همه آنها راضى به آنچه در اختيارشان مىگذارى گردند نزديكتر است ( * ( ذلِكَ أَدْنى أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ) * ) . زيرا اولا اين يك حكم عمومى در باره همه آنها است و تفاوتى در كار نيست ، و ثانيا حكمى است از ناحيه خدا كه براى مصالح مهمى تشريع شده ، بنا بر اين آنها بايد با رضا و رغبت به آن تن دهند و نه تنها نگران نباشند بلكه خشنود گردند . ولى در عين حال همانگونه كه در بالا نيز اشاره كرديم پيامبر ص حتى الامكان تساوى را در تقسيم اوقات خود رعايت مىكرد جز در مواردى كه شرائط خاصى عدم مساوات را ايجاب مىكرد ، و اين خود مطلب ديگرى بود كه موجب خشنودى آنها مىشد ، زيرا مشاهده مىكردند كه پيامبر ص با اينكه مخير است سعى در برقرارى مساوات دارد . در پايان آيه مطلب را با اين جمله ختم مىكند : « خدا آنچه را در قلوب شما است مىداند ، و خداوند از همه اعمال و مصالح بندگان با خبر است ، و در عين