( * ( لِكَيْلا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ ) * ) . « و خداوند آمرزنده و رحيم است » ( * ( وَكانَ اللَّه غَفُوراً رَحِيماً ) * ) . در مورد گروه اخير ( زنان بدون مهر ) به نكات زير بايد توجه داشت : 1 - بدون شك اجازه « گرفتن همسر بدون مهر » از مختصات پيامبر ص بود و آيه نيز صراحت در اين مساله دارد ، و به همين جهت از مسلمات فقه اسلام است ، بنا بر اين هيچكس حق ندارد همسرى را بدون مهر ( كم باشد يا زياد ) ازدواج كند ، حتى اگر نام مهر به هنگام اجراى صيغه عقد برده نشود ، و قرينه تعيين كننده اى نيز در كار نباشد ، بايد « مهر المثل » پرداخت ، منظور از « مهر المثل » مهريه اى است كه زنانى با شرائط و خصوصيات او معمولا براى خود قرار مىدهند . 2 - در اينكه آيا اين حكم كلى در مورد پيامبر ص مصداقى پيدا كرده يا نه ؟ در ميان مفسران گفتگو است . بعضى همچون ابن عباس و برخى ديگر از مفسران معتقدند كه پيامبر ص با هيچ زنى به اين كيفيت ازدواج نكرد ، بنا بر اين حكم بالا فقط يك اجازه كلى براى پيامبر ص بود كه هرگز عملا مورد استفاده قرار نگرفت . در حالى كه بعضى ديگر نام سه يا چهار زن از همسران پيامبر ص را برده‌اند كه بدون مهر به ازدواج آن حضرت در آمدند ، « ميمونه » دختر حارث و « زينب » دختر خزيمه كه از طايفه انصار بود ، و زنى از بنى اسد به نام « ام شريك » دختر جابر و « خوله » دختر حكيم بوده است . از جمله در بعضى از روايات آمده است هنگامى كه « خوله » خود را به پيامبر ص بخشيد صداى اعتراض « عايشه » بلند شد و گفت : ما بال