شان نزول : جمعى از مفسران گفته‌اند هنگامى كه « اسماء بنت عميس » همسر « جعفر بن ابى طالب » با شوهرش از « حبشه » بازگشت به ديدن همسران پيامبر ص آمد ، يكى از نخستين سؤالاتى كه مطرح كرد اين بود : آيا چيزى از آيات قرآن در باره زنان نازل شده است ؟ آنها در پاسخ گفتند : نه ! . « اسماء » به خدمت پيامبر ص آمد ، عرض كرد : « اى رسول خدا جنس زن گرفتار خسران و زيان است ! ، پيامبر ص فرمود : چرا ؟ عرض كرد : به خاطر اينكه در اسلام و قرآن فضيلتى در باره آنها همانند مردان نيامده است . اينجا بود كه آيه فوق نازل شد ( و به آنها اطمينان داد كه زن و مرد در پيشگاه خدا از نظر قرب و منزلت يكسانند ، مهم آنست كه از نظر اعتقاد و عمل و اخلاق اسلامى واجد فضيلت باشند ) . تفسير : شخصيت و ارزش مقام زن در اسلام به دنبال بحثهايى كه در باره وظائف همسران پيامبر ص در آيات گذشته ذكر شد در آيه مورد بحث ، سخنى جامع و پر محتوى در باره همه زنان و مردان و صفات بر جسته آنها بيان شده است ، و ضمن بر شمردن ده وصف از اوصاف اعتقادى و اخلاقى و عملى آنان ، پاداش عظيم آنها را در پايان آيه بر شمرده است . بخشى از اين اوصاف دهگانه از مراحل ايمان سخن مىگويد ( اقرار به زبان ، تصديق به قلب و جنان ، و عمل به اركان ) . قسمت ديگرى پيرامون كنترل زبان و شكم و شهوت جنسى كه سه عامل سرنوشتساز در زندگى و اخلاق انسانها مىباشد بحث مىكند .