اين دستورات سه گانه نيز نشان مىدهد كه احكام فوق مخصوص به زنان پيامبر ص نيست ، بلكه براى همگان است هر چند در مورد آنان تاكيد بيشترى دارد . در پايان آيه مىافزايد : « خداوند فقط مىخواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت ع دور كند و كاملا شما را پاك سازد » ( * ( إِنَّما يُرِيدُ اللَّه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ) * ) . تعبير به « انما » كه معمولا براى حصر است ، دليل بر اين است كه اين موهبت ويژه خاندان پيامبر ص است . جمله « يريد » اشاره به اراده تكوينى پروردگار است ، و گرنه اراده تشريعى ، و به تعبير ديگر لزوم پاك نگاهداشتن خويش ، انحصارى به خاندان پيامبر ص ندارد ، و همه مردم بدون استثناء به حكم شرع موظفند از هر گونه گناه و پليدى پاك باشند . ممكن است گفته شود اراده تكوينى موجب يك نوع جبر است ، ولى با توجه به بحثهايى كه در مساله معصوم بودن انبياء و امامان داشته‌ايم پاسخ اين سخن روشن مىشود و در اينجا بطور خلاصه مىتوان گفت : معصومان داراى يك نوع شايستگى اكتسابى از طريق اعمال خويشند ، و يك نوع لياقت ذاتى و موهبتى از سوى پروردگار ، تا بتوانند الگو و اسوه مردم بوده باشند . به تعبير ديگر معصومان به خاطر تاييدات الهى و اعمال پاك خويش ، چنان هستند كه در عين داشتن قدرت و اختيار براى گناه كردن به سراغ گناه نمىروند درست همانگونه كه هيچ فرد عاقلى حاضر نيست ، قطعه آتشى را بر دارد و به دهان خويش بگذارد با اينكه نه اجبارى در اين كار است و نه اكراهى ، اين حالتى است كه از درون وجود خود انسان بر اثر آگاهيها و مبادى فطرى و طبيعى مىجوشد ، بى آنكه جبر و اجبارى در كار باشد .