[ سوره الأحزاب ‹ 33 › : آيات 26 تا 27 ] وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقاً ‹ 26 › وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيارَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ وَأَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَكانَ اللَّه عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً ‹ 27 › ترجمه : 26 - خداوند گروهى از اهل كتاب را كه از آنها ( مشركان عرب ) حمايت كردند از قلعه‌هاى محكمشان پائين كشيد ، و در دلهاى آنها رعب افكند ( كارشان به جايى رسيد كه ) گروهى را به قتل مىرسانديد و گروهى را اسير مىكرديد . 27 - و زمينها و خانه هايشان را در اختيار شما گذاشت و ( همچنين ) زمينى را كه هرگز در آن گام ننهاده بوديد و خداوند بر هر چيزى قادر است . تفسير : غزوه بنى قريظه يك پيروزى بزرگ ديگر در مدينه سه طايفه معروف از يهود زندگى مىكردند : « بنى قريظه » ، « بنى النضير » و « بنى قينقاع » . هر سه گروه با پيامبر اسلام ص پيمان بسته بودند كه با دشمنان او همكارى و به نفع آنها جاسوسى نكنند ، و با مسلمانان همزيستى مسالمتآميز داشته باشند ولى طايفه « بنى قينقاع » در سال دوم هجرت و طايفه « بنى نضير » در سال چهارم