به همين دليل بسيار مىشود كه اين اولويت ، مسئوليتهاى سنگينى بر دوش پيامبر مىگذارد ، لذا در روايت معروفى كه در منابع شيعه و اهل سنت وارد شده مىخوانيم : پيامبر ص فرمود : انا اولى بكل مؤمن من نفسه ، و من ترك مالا فللوارث و من ترك دينا او ضياعا فالى و على : « من از هر مؤمنى نسبت به او اولى هستم ، كسى كه مالى از خود بگذارد براى وارث او است ، و كسى كه بدهكار از دنيا برود و يا فرزند و عيالى بگذارد كفالت آنها بر عهده من است » ( 1 ) ( بايد توجه داشت كه « ضياع » در اينجا به معنى فرزندان و يا عيالى است كه بدون سرپرست مانده‌اند ، و تعبير به « دين » قبل از آن نيز قرينه روشنى بر اين معنى مىباشد ، زيرا منظور داشتن بدهى بدون مال است ) . ب - حكم دوم در زمينه همسران پيامبر است كه آنها به منزله مادر براى همه مؤمنان محسوب مىشوند ، البته مادر معنوى و روحانى ، همانگونه كه پيامبر ص پدر روحانى و معنوى امت است . اين ارتباط و پيوند معنوى ، تنها تاثيرش مساله « حفظ احترام » و « حرمت ازدواج » با زنان پيامبر بود ، چنان كه در آيات همين سوره ، حكم صريح تحريم ازدواج با آنها بعد از رحلت پيامبر ص آمده است ، و گر نه از نظر مساله ارث و همچنين ساير محرمات « نسبى » و « سببى » ، كمترين اثرى ندارد ، يعنى مسلمانان حق داشتند ، با دختران پيامبر ازدواج كنند ، در حالى كه هيچكس با دختر مادر خود نمىتواند ازدواج كند ، و نيز مساله محرميت و نگاه كردن به همسران پيامبر براى هيچكس جز محارم آنها مجاز نبود .

--> ( 1 ) در وسائل الشيعه ، جلد 17 صفحه 551 ، اين سخن از امام صادق ( ع ) از پيامبر گرامى اسلام ( ص ) نقل شده ، و همين مضمون با تفاوت مختصرى در تفسير قرطبى و روح المعانى ذيل آيات مورد بحث آمده است ، در صحيح بخارى نيز جلد 6 صفحه 145 ( تفسير سوره احزاب ) آمده .