مىگرفتند و بو جهل صفتانى كه « زقوم جهنم » را با كره و خرما تفسير مىكردند ! در آيات بعد به شرح حال مؤمنان راستين باز مىگردد كه در آغاز اين مقايسه از آنان شروع شد ، در پايان نيز به آنان ختم گردد ، مىفرمايد : « كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند ، باغهاى پر نعمت بهشت از آن آنها است » ( * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ ) * ) . آرى اين گروه بر عكس مستكبران بى ايمان ، و گمراه كنندگان كوردل كه نه آثار خدا را در جهان مىبينند و نه سخنان فرستادگان خدا را به گوش جان مىشنوند ، به حكم عقل و خرد بيدار و چشم بينا و گوش شنوا كه خدا نصيبشان كرده هم به آيات الهى ايمان مىآورند و هم در اعمال صالح خود آن را به كار مىگيرند و چه جالب است كه آنها « عذاب اليم » داشتند و اينها « جنات نعيم » دارند . مهمتر اينكه اين باغهاى پر نعمت بهشتى ، براى آنها جاودانه است « هميشه در آن خواهند ماند » ( * ( خالِدِينَ فِيها ) * ) . « اين وعده مسلم الهى است ، وعده اى تخلف ناپذير » ( * ( وَعْدَ اللَّه حَقًّا ) * ) . و خداوند نه وعده دروغين مىدهد ، و نه از وفاى به وعده‌هاى خود عاجز است ، چرا كه « او عزيز و قدرتمند ، و حكيم و آگاه است » ( * ( وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) * ) . اين نكته قابل دقت است كه در مورد مستكبران ، « عذاب » به صورت مفرد ذكر شده و در مورد مؤمنان صالح العمل ، « جنات » به صورت جمع ، چرا كه رحمت خدا همواره بر غضبش پيشى گرفته . تاكيد بر خلود و وعده حق الهى نيز تاكيدى بر همين فزونى « رحمت »