را اراده كند فرمان او تنها اين است كه مىگويد موجود باش ! آن هم موجود مىشود « ( سوره يس آيه 82 ) . جمله « يهدون بامرنا » در آيه مورد بحث نيز اشاره به همين معنى است ، يعنى آنها پيشوايانى بودند كه به قدرت پروردگار در نفوس آماده نفوذ مىكردند و آنها را به هدفهاى عالى تربيتى و انسانى سوق مىدادند ( 1 ) . اين معنى فى حد ذاته معنى قابل ملاحظه اى است و يكى از شئون امامت و شاخه‌هاى هدايت است ، اما جمله « يهدون بامرنا » را منحصر به اين معنى دانستن ، موافق ظاهر آيه نيست ، ولى مانعى ندارد كه ما « امر » را در اين جمله به معنى وسيع كلمه بگيريم كه هم « امر تكوينى » و هم « تشريعى » را در بر گيرد و هر دو معنى هدايت در آيه جمع باشد اين معنى با بعضى از احاديث كه در تفسير آيه به ما رسيده نيز هماهنگ است . ولى به هر حال رسيدن امام و پيشوا به اين مقام ، تنها در پرتو يقين و استقامت امكان پذير است . بحثى كه در اينجا باقى مىماند اين است كه آيا منظور از اين گروه امامان و پيشوايان در بنى اسرائيل ، پيامبرانى هستند كه در اين قوم وجود داشتند ، و يا علماء و دانشمندانى كه به فرمان الهى مردم را هدايت به نيكيها مىكردند در اين زمره واردند ؟ آيه از اين معنى ساكت است ، همين اندازه مىگويد ما جمعى از آنها را امامان هدايت كننده قرار داديم ، اما با توجه به جمله « جعلنا » ( قرار داديم ) بيشتر چنين به نظر مىرسد كه منظور پيامبرانى است كه از سوى خداوند به اين مقام منصوب شدند .

--> ( 1 ) تفسير الميزان جلد اول صفحه 275 .