« همانها كه در زمين فساد مىكنند و هرگز اصلاح نمىكنند » ( * ( الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ وَلا يُصْلِحُونَ ) * ) . نكته : رابطه اسراف و فساد در ارض مىدانيم اسراف همان تجاوز از حد قانون آفرينش و قانون تشريع است ، اين نيز روشن است كه در يك نظام صحيح هر گونه تجاوز از حد موجب فساد و از هم گسيختگى مىشود ، و به تعبير ديگر سرچشمه فساد ، اسراف است و نتيجه اسراف فساد . البته بايد توجه داشت كه اسراف معنى گسترده اى دارد ، گاه در مسائل ساده اى مانند خوردن و آشاميدن است ( چنان كه در آيه 31 سوره اعراف آمده ) . و گاه در انتقامگيرى و قصاص بيش از حد ( چنان كه در آيه 33 سوره اسراء آمده است ) . و گاه در انفاق و بذل و بخشش بيش از اندازه ( چنان كه در آيه 67 سوره فرقان آمده ) . و گاه در داورى كردن و قضاوت نمودنى كه منجر به كذب و دروغ مىشود ، ( چنان كه در آيه 28 سوره غافر ، « مسرف و كذاب » در رديف هم قرار گرفته ) . و گاه در اعتقادات است كه منتهى به شك و ترديد مىشود ( همانگونه كه در آيه 34 سوره غافر « مسرف و مرتاب » با هم آمده است ) . و گاه به معنى برترى جويى و استكبار و استثمار آمده ( چنان كه درباره فرعون در آيه 31 سوره دخان مىخوانيم : إِنَّه كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ : « او برترىجوى و مسرف بود » ) .