يك پيامبر اولوا العزم در اين جنبه‌ها قانع نيست ! بعلاوه او مىداند همه اينها از ناحيه خدا است و هر لحظه امكان لغزش و سلب اين مواهب وجود دارد ، لذا ادامه آن را علاوه بر تكامل از خدا مىطلبد ، همانگونه كه ما - با اينكه انشاء اللَّه در صراط مستقيم ايمان گام برمىداريم - همه روز از خدا هدايت به « صراط مستقيم » را در نمازهايمان مىطلبيم ، و تقاضاى ادامه اين راه و تكامل داريم . بعد از اين دو تقاضا ، درخواست مهم ديگرى با اين عبارت مىكند : « خداوندا براى من در ميان امتهاى آينده لسان صدق و ذكر خير قرار ده » ( * ( وَاجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الآخِرِينَ ) * ) . آن چنان كن كه ياد من در خاطره‌ها بماند و خط و برنامه من در ميان آيندگان ادامه يابد ، « اسوه » و الگويى باشم كه به من اقتدا كنند ، و پايه گذار مكتبى باشم كه بوسيله آن راه تو را بياموزند ، و در خط تو حركت كنند . خداوند اين دعاى ابراهيم را نيز به اجابت رساند همانگونه كه قرآن مىگويد : وَجَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا : « ما براى ابراهيم و اسحاق و يعقوب ذكر خير و لسان صدق برجسته و والايى قرار داديم » ( مريم - 50 ) . بعيد نيست كه اين تقاضا شامل همان چيزى باشد كه ابراهيم بعد از بناى خانه كعبه از خدا خواست و عرض كرد : رَبَّنا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ : « پروردگارا در ميان فرزندان ما ( من و اسماعيل ) پيامبرى مبعوث كن كه آيات تو را بر آنها بخواند و به آنان كتاب و حكمت بياموزد و آنها را پاكيزه كند و رشد دهد » ( بقره - 129 ) . و مىدانيم اين تقاضا با ظهور پيامبر اسلام ص تحقق يافت و ذكر خير ابراهيم از اين طريق در اين امت بزرگ تداوم گرفت .