در آخرين آيه مورد بحث به پاداش بزرگ اين پاسداران نور هدايت و عاشقان حق و حقيقت اشاره كرده ، چنين مىگويد : « اين بخاطر آن است كه خداوند آنها را به بهترين اعمالى كه انجام داده‌اند پاداش دهد و از فضلش بر پاداش آنها بيفزايد » ( * ( لِيَجْزِيَهُمُ اللَّه أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِه ) * ) . و اين جاى تعجب نيست ، زيرا فيض خداوند براى آنها كه شايسته فيض اويند محدود نيست « و خداوند هر كس را بخواهد بيحساب روزى مىدهد و از مواهب بى انتهاى خويش بهره مند مىسازد » ( * ( وَاللَّه يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ) * ) . در اينكه منظور از « * ( أَحْسَنَ ما عَمِلُوا ) * » در اين آيه چيست ؟ بعضى گفته‌اند اشاره به همه اعمال نيك است اعم از واجبات و مستحبات ، كوچك و بزرگ . بعضى ديگر معتقدند كه اشاره به اين است كه خداوند كار خير را ده برابر و گاه هفتصد برابر يا بيشتر ، پاداش مىدهد ، چنان كه در آيه 160 انعام مىخوانيم : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه عَشْرُ أَمْثالِها : « كسى كه كار نيك كند ده برابر پاداش مىگيرد » و در آيه 261 سوره بقره در مورد انفاق كنندگان پاداشى معادل هفتصد برابر و يا مضاعف آن ذكر شده است . اين احتمال نيز در تفسير جمله فوق وجود دارد كه منظور اين است خداوند تمام اعمال آنها را بر معيار و مقياس بهترين اعمالشان پاداش مىدهد ، حتى اعمال كم اهميت و متوسطشان همرديف بهترين اعمالشان در پاداش خواهد بود ! و اين از فضل خداوند دور نيست ، چرا كه در مقام عدالت و مجازات برابرى ضرورى است ، اما هنگامى كه به مقام فضل و كرم مىرسد مواهب و بخششها بيحساب است ، چرا كه ذات پاكش نامحدود است ، و « نعمتش نامتناهى كرمش بى پايان » . نكته‌ها : نكات اين آيات را از آنجا كه با تفسير آيات آميخته بود در لابلاى آن بيان