12 - او جز خدا كسى را مىخواند كه نه زيانى به او مىرساند ، و نه سودى ، اين گمراهى بسيار عميقى است ! 13 - او كسى را مىخواند كه زيانش از نفعش نزديكتر است ، چه بد مولا و ياورى ، و چه بد مونس و معاشرى ! 14 - خداوند كسانى را كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند در باغهايى از بهشت وارد مىكند كه نهرها زير درختانش جارى است ( آرى ) خدا هر چه را اراده كند انجام مىدهد . تفسير : آنها كه بر لب پرتگاه كفرند ! در آيات گذشته سخن از دو گروه در ميان بود گروه پيروان گمراه ، و رهبران گمراه كننده ، اما در آيات مورد بحث سخن از گروه سومى است كه همان افراد ضعيف الايمان هستند . قرآن در توصيف اين گروه چنين مىگويد : « بعضى از مردم خدا را تنها با زبان مىپرستند اما ايمان قلبى شان بسيار سطحى و ضعيف است » ( * ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّه عَلى حَرْفٍ ) * ) . تعبير به « على حرف » ممكن است اشاره به اين باشد كه ايمان آنها بيشتر بر زبانشان است ، و در قلبشان جز نور ضعيف بسيار كمرنگى از ايمان نتابيده است . و ممكن است اشاره به اين باشد كه آنها در متن ايمان و اسلام قرار ندارند بلكه در كنار و لبه آنند ، زيرا يكى از معانى « حرف » لبه كوه و كناره اشياء است و مىدانيم كسانى كه در لبه چيزى قرار گرفته‌اند مستقر و پا بر جا نيستند ، و با تكان مختصرى از مسير خارج مىشوند ، چنين است حال افراد ضعيف الايمان كه با كوچكترين چيزى ايمانشان بر باد فنا مىرود . سپس قرآن به تشريح تزلزل ايمان آنها پرداخته مىگويد : « آنها چنانند كه اگر دنيا به آنها رو كند و نفع و خيرى به آنان برسد حالت اطمينان پيدا