و اين نشان مىدهد كه حكومت از مهمترين وديعه‌هاى الهى است كه بايد آن را به اهلش سپرد . همچنين دليل عموميت عهد و پيمان ، تعبيراتى است كه در ساير آيات قرآن آمده از جمله و أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّه إِذا عاهَدْتُمْ : « به عهد خداوند وفا كنيد هنگامى كه عهد و پيمان بستيد » ( نحل - 91 ) . قابل توجه اينكه در بعضى از آيات قرآن تعبير به « اداى امانت » و يا « عدم خيانت در امانت » شده ، در حالى كه در آيه مورد بحث تعبير به « رعايت امانت » شده كه هم شامل ادا مىشود هم محافظت و مراقبت كامل از آن . بنا بر اين اگر كوتاهى در اصلاح چيزى كه مورد امانت است باعث ضرر يا خطرى بشود شخص امين موظف است كه در اصلاح آن نيز بكوشد ( و به اين ترتيب سه كار لازم است اداء و حفظ و اصلاح ) . به هر حال مسلم است كه پايبند بودن به تعهدات و حفظ و اداى امانات از مهمترين پايه‌هاى نظام اجتماعى بشر است و بدون آنها هرج و مرج در سرتاسر جامعه به وجود خواهد آمد ، به همين دليل حتى افراد و ملتهايى كه اعتقاد الهى و مذهبى نيز ندارند براى مصون ماندن از اين هرج و مرج اجتماعى ناشى از خيانت در عهد و امانت ، خود را موظف به انجام اين دو برنامه - لا اقل در مسائل كلى اجتماعى - مىدانند . در زمينه اهميت امانت در جلد سوم تفسير نمونه صفحه 432 به بعد ( ذيل آيه 58 سوره نساء ) و در جلد هفتم تفسير نمونه صفحه 136 ( ذيل آيه 27 سوره انفال ) و در زمينه وفاء به عهد جلد چهارم صفحه 242 ( ذيل آيه يك سوره مائده ) و جلد 11 صفحه 382 ( ذيل آيه 91 سوره نحل ) مشروحا بحث كرده‌ايم . بالآخره در نهمين آيه آخرين ويژگى مؤمنان را كه محافظت بر نمازها است