همچنين حلال بودن كنيزان ( زنان برده ) مشروط بر شرائط متعددى است كه در كتب فقهى آمده و چنان نيست كه هر كنيزى به صاحب آن حلال باشد ، و در واقع در بسيارى از جهات و شرائط ، همان شرائط همسران را دارد . در هشتمين آيه مورد بحث به پنجمين و ششمين صفت برجسته مؤمنان اشاره كرده ، مىگويد : « آنها كسانى هستند كه امانتها و عهد خود را مراعات مىكنند » ( * ( وَالَّذِينَ هُمْ لأَماناتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ راعُونَ ) * ) . حفظ و اداى امانت - به معنى وسيع كلمه - و همچنين پايبند بودن به عهد و پيمان در برابر خالق و خلق از صفات بارز مؤمنان است . در مفهوم وسيع امانت ، امانتهاى خدا و پيامبران الهى و همچنين امانتهاى مردم جمع است ، نعمتهاى مختلف خدا هر يك امانتى از امانات او هستند ، آئين حق ، كتب آسمانى ، دستور العملهاى پيشوايان راه حق و همچنين اموال و فرزندان و پستها و مقامها ، همه امانتهاى اويند كه مؤمنان در حفظ و اداى حق آنها مىكوشند تا در حياتند از آن پاسدارى مىكنند و به هنگام ترك دنيا آنها را به نسلهاى برومند آينده خود مىسپارند ، و چنين نسلى را براى پاسدارى آن تربيت مىكنند . دليل بر عموميت مفهوم امانت در اينجا علاوه بر گستردگى و اطلاق لفظ ، روايات متعددى است كه در تفسير امانت وارد شده ، گاهى امانت به معنى « امامت امامان معصوم » كه هر امام آن را به امام بعد از خود مىسپارد تفسير شده ( 1 ) و گاه به مطلق ولايت و حكومت . جالب اينكه « زراره » كه از شاگردان بزرگ امام باقر ع و امام صادق ع است چنين مىگويد : « منظور از جمله » أَنْ تُؤَدُّوا الأَماناتِ إِلى أَهْلِها « ( آيه 58 سوره نساء ) اين است كه ولايت و حكومت را به اهلش واگذاريد » ! ( 2 ) .

--> ( 1 ) تفسير برهان جلد اول صفحه 380 . ( 2 ) همان مدرك .