ترجمه : به نام خداوند بخشنده بخشايشگر 1 - مؤمنان رستگار شدند . 2 - آنها كه در نمازشان خشوع دارند . 3 - و آنها كه از لغو و بيهودگى رويگردانند . 4 - و آنها كه زكات را انجام مىدهند . 5 - و آنها كه دامان خود را از آلودگى به بىعفتى حفظ مىكنند . 6 - تنها آميزش جنسى با همسران و كنيزانشان دارند كه در بهره گيرى از آنها ملامت نمىشوند . 7 - و هر كس غير اين طريق را طلب كند تجاوزگر است . 8 - و آنها كه امانتها و عهد خود را مراعات مىكنند . 9 - و آنها كه از نمازها مواظبت مىنمايند . 10 - ( آرى ) آنها وارثانند . 11 - كه بهشت برين را ارث مىبرند ، و جاودانه در آن خواهند ماند . تفسير : صفات برجسته مؤمنان همانگونه كه قبلا گفتيم انتخاب نام مؤمنون براى اين سوره به خاطر آيات آغاز اين سوره است كه ويژگيهاى مؤمنان را در عباراتى كوتاه ، زنده و پر محتوا تشريح مىكند ، و جالب اينكه نخست به سرنوشت لذتبخش و پر افتخار مؤمنان - پيش از بيان صفات آنها - اشاره مىنمايد تا شعله‌هاى شوق و عشق را در دلها براى رسيدن به اين افتخار بزرگ زنده كند . مىفرمايد : « مؤمنان رستگار شدند » ، و به هدف نهايى خود در تمام ابعاد رسيدند ( * ( قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ) * ) . « افلح » از ماده « فلح و فلاح » در اصل به معنى شكافتن و بريدن است ، سپس به هر نوع پيروزى و رسيدن به مقصد و خوشبختى اطلاق شده است . در حقيقت افراد پيروزمند و رستگار و خوشبخت موانع را از سر راه بر مىدارند