براى اين بود كه خداوند القاى شيطان را آزمونى براى آنها كه در قلبشان بيمارى است و آنها كه سنگدلند قرار دهد « ( * ( لِيَجْعَلَ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ ) * ) . « و ظالمان بيدادگر در عداوت و مخالفت شديدى دور از حق قرار گرفته‌اند » ( * ( وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ ) * ) . و نيز « هدف از اين ماجرا اين بود آنها كه عالمند و آگاه ، حق را از باطل تشخيص دهند ، و برنامه‌هاى الهى را از القائات شيطانى جدا سازند و در مقايسه با يكديگر بدانند كه آئين خدا حق است ، و از سوى پروردگار تو است ، در نتيجه به آن ايمان آوردند و دلهايشان در برابر آن خاضع گردد » ( * ( وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّه الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَيُؤْمِنُوا بِه فَتُخْبِتَ لَه قُلُوبُهُمْ ) * ) . البته خدا اين مؤمنان آگاه و حق طلب را در اين مسير پر خطر تنها نمىگذارد بلكه « خداوند افرادى را كه ايمان آوردند به سوى صراط مستقيم هدايت مىكند » ( * ( وَإِنَّ اللَّه لَهادِ الَّذِينَ آمَنُوا إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) * ) . نكته‌ها : 1 - القائات شيطان چيست آنچه در بالا در تفسير آيات فوق گفتيم هماهنگ با نظرات جمعى از محققين است ، با اين حال احتمالات ديگرى در تفسير آيه نيز ذكر شده : از جمله اينكه « تمنى » و « امنيه » به معنى تلاوت و قرائت است ، چنان كه در اشعار عرب گاه به اين معنى آمده ، بنا بر اين ، آيه * ( وَما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ ) * . . . مىگويد « تمام پيامبران پيشين و انبياء به هنگامى كه كلمات خدا را بر مردم مىخواندند شياطين ( مخصوصا شياطين از نوع بشر ) در لابلاى سخنان آنها القائاتى مىكردند