[ سوره الحج ‹ 22 › : آيات 46 تا 48 ] أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِها أَوْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها فَإِنَّها لا تَعْمَى الأَبْصارُ وَلكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ ‹ 46 › وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَلَنْ يُخْلِفَ اللَّه وَعْدَه وَإِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ‹ 47 › وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَهِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَإِلَيَّ الْمَصِيرُ ‹ 48 › ترجمه : 46 - آيا آنها سير در زمين نكردند تا دلهايى داشته باشند كه با آن حقيقت را درك كنند يا گوشهاى شنوايى كه نداى حق را بشنوند چرا كه چشمهاى ظاهر نابينا نمىشود بلكه دلهايى كه در سينه‌ها جاى دارد بينايى را از دست مىدهد ! . 47 - آنها با عجله از تو تقاضاى عذاب مىكنند ، در حالى كه خداوند هرگز از وعده خود تخلف نخواهد كرد ، و يك روز نزد پروردگار تو همانند هزار سال از سالهايى است كه شما مىشمريد . 48 - و چه بسيار شهرها و آباديها كه به آنها مهلت دادم در حالى كه ستمگر بودند ( اما از اين مهلت براى اصلاح خويش استفاده نكردند ) سپس آنها را گرفتم ، و همه به سوى من باز مىگردند .