موجودات زنده در آغاز به شكل كنونى نبودند ، بلكه آغاز موجودات تك سلولى در آب اقيانوسها و از لابلاى لجنهاى اعماق درياها با يك جهش پيدا شدند ، يعنى موجودات بى جان در شرائط خاصى قرار گرفتند كه از آنها نخستين سلولهاى زنده پيدا شد . اين موجودات ذره بينى زنده تدريجا تكامل يافتند و از نوعى به نوع ديگر تغيير شكل دادند ، از درياها به صحراها و از آن به هوا منتقل شدند ، و انواع گياهان و انواع جانوران آبى و زمينى و پرندگان به وجود آمدند . كاملترين حلقه اين تكامل همين انسانهاى امروزند كه از موجوداتى شبيه به ميمون ، و سپس ميمونهاى انساننما ظاهر گشتند . ب - فرضيه ثبوت انواع يا « فيكسيسم » كه مىگويد انواع جانداران هر كدام جداگانه از آغاز به همين شكل كنونى ظاهر گشتند ، و هيچ نوع به نوع ديگر تبديل نيافته است ، و طبعا انسان هم داراى خلقت مستقلى بوده كه از آغاز به همين صورت آفريده شده است . دانشمندان هر دو گروه براى اثبات عقيده خود مطالب فراوانى نوشته‌اند و جنگها و نزاعهاى زيادى در محافل علمى بر سر اين مساله در گرفته است ، تشديد اين جنگها از زمانى شد كه لامارك ( دانشمند جانورشناس معروف فرانسوى كه در اواخر قرن 18 و اوائل قرن 19 مىزيست ) و سپس داروين دانشمند جانورشناس انگليسى كه در قرن نوزدهم مىزيست نظرات خود را در زمينه تكامل انواع با دلائل تازه اى عرضه كرد . ولى در محافل علوم طبيعى امروز شك نيست كه اكثريت دانشمندان طرفدار فرضيه تكاملند .