36 - وسائل و اسبابهايى كه از پشم و كرك و موى حيوانات ساخته و تهيه مىشود ( وَمِنْ أَصْوافِها وَأَوْبارِها وَأَشْعارِها أَثاثاً وَمَتاعاً إِلى حِينٍ ) . 37 - نعمت سايه‌ها ( وَاللَّه جَعَلَ لَكُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالًا ) . 38 - نعمت وجود پناهگاههاى مطمئن در كوه‌ها ( وَجَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً ) . 39 - انواع لباسهايى كه انسان را از سرما و گرما حفظ مىكند ( وَجَعَلَ لَكُمْ سَرابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ ) . 40 - زره و لباس جنگ كه در برابر ضربات دشمن مقاومت دارد ( وَسَرابِيلَ تَقِيكُمْ بَأْسَكُمْ ) . و در پايان اين بخش از نعمتها اضافه مىكند كَذلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَه عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ : « اين گونه خداوند نعمتهايش را بر شما به حد كمال مىرساند تا تسليم فرمان او باشيد » . هدف از تشريح نعمتها احتياج به تذكر ندارد كه بر شمردن نعمتهاى گوناگون الهى در آيات مختلف اين سوره يا ساير آيات قرآن ، به اصطلاح براى منتگذارى ، و يا كسب وجهه ، و مانند آن نيست ، كه خدا برتر و بالاتر از همه اينها است ، و بى نياز از هر كس و هر چيز . همه اينها در مسير برنامه‌هاى سازنده تربيتى است ، برنامه هايى كه انسان را به آخرين مرحله تكامل ممكن از نظر معنوى و مادى برساند . گوياترين دليل براى اين موضوع ، همان جمله هايى است كه در آخر بسيارى از آيات گذشته آمده است كه در عين تنوع ، همگى در همان خط پرورش و تربيت انسان قرار دارد .