در آيه 14 بعد از بيان نعمت تسخير درياها مىفرمايد لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . در آيه 15 بعد از بيان نعمت كوه‌ها و نهرها و جاده‌ها مىگويد : لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ . در آيه 44 بعد از بيان بزرگترين نعمت معنوى يعنى نزول آيات قرآن مىگويد : وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ . و در آيه 78 بعد از ذكر نعمت بسيار مهم ابزار شناخت ( گوش و چشم و عقل ) مىفرمايد : لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . و در آيه 81 بعد از اشاره به تكميل نعمتهاى پروردگار مىگويد : لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ . و در آيه 90 بعد از بيان يك سلسله دستورات در زمينه عدل و احسان و مبارزه با فحشاء و منكر و ظلم مىفرمايد : لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ . در حقيقت در اين شش مورد ، اشاره به پنج هدف شده است 1 - شكرگزارى 2 - هدايت ، 3 - تفكر ، 4 - تسليم در برابر دعوت حق ، 5 - تذكر و يادآورى كه بدون شك همه با هم پيوند دارند : انسان نخست تفكر و انديشه مىكند . هر گاه فراموش كرد ، يادآورى مىنمايد . به دنبال آن حس شكرگزارى در مقابل بخشنده نعمتها در او بيدار مىشود . سپس راه به سوى او باز مىكند و هدايت مىشود . سرانجام در برابر فرمانش تسليم مىگردد . و به اين ترتيب هدفهاى پنجگانه فوق حلقه‌هاى تكامل زنجيره اى انسانند كه بدون شك اگر اين مسير بطور صحيح پيموده شود ، نتائج پر بارى دارد و جاى ترديد باقى نمىماند كه بر شمردن اين نعمتها گاهى به صورت جمعى و گاهى به صورت انفرادى ، هيچ هدفى جز ساختن انسان كامل نيست .