در اينجا ممكن است سؤالى ، طرح شود كه چرا غير از آن چهار چيز كه در بالا گفته شد ، اشياء ديگرى از حيوانات بر قوم يهود حرام بوده است ؟ آيه بعد گويا به پاسخ اين سؤال پرداخته ، مىگويد : « ما بر يهود چيزهايى را كه قبلا براى تو شرح داديم تحريم كرديم » ( * ( وَعَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ) * ) . اشاره به امورى است كه در آيه 146 سوره انعام آمده : وَعَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصادِقُونَ : « بر يهوديان هر حيوان ناخن دارى را حرام كرديم ( اشاره به حيواناتى است كه سم يكپارچه دارند همچون اسب ) و از گاو و گوسفند ، پيه و چربيشان را تحريم نموديم ، مگر چربىهايى را كه بر پشت آنها قرار داشت ، و يا در لابلاى امعاء ، و دو طرف پهلوها ، و يا با استخوان آميخته بود ، اين را به خاطر ظلم و ستم آنها ، به عنوان كيفر ، قرار داديم و ما راست مىگوئيم » . در حقيقت اين محرمات اضافى جنبه مجازات و كيفر در برابر مظالم و ستمهاى يهود داشته ، و لذا در پايان آيات مورد بحث اضافه مىكند : « ما به آنها ستم نكرديم ولى آنها به خويشتن ستم روا مىداشتند » ( * ( وَما ظَلَمْناهُمْ وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ) * ) . در سوره نساء آيه 160 و 161 نيز مىخوانيم فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّه كَثِيراً وَأَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَقَدْ نُهُوا عَنْه وَأَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ : « به خاطر ظلم يهود قسمتى از غذاهاى پاكيزه را كه ذاتا حلال بود بر آنها تحريم كرديم ، چرا كه مردم را از راه خدا باز مىداشتند ، و رباخوارى مىكردند با اينكه از آن نهى شده بودند ، و اموال مردم را بدون جهت مىخوردند » .