* ( الْخِنْزِيرِ وَما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّه بِه ) * ) ( 1 ) . فلسفه تحريم گوشت مردار و خون و گوشت خوك را مفصلا ذيل آيه 173 سوره بقره آورديم . ( به جلد اول ذيل همان آيه مراجعه نمائيد ) . ولى آلودگى اين سه ، امروز بر كسى پوشيده نيست ، مردار منبع انواع ميكربهاست ، و خون نيز از تمام اجزاء بدن از نظر فعاليت ميكربها آلوده تر است ، و گوشت خوك نيز عاملى براى چند نوع بيمارى خطرناك است ، و از همه اينها گذشته همانطور كه در سوره بقره آورديم خوردن گوشت خوك و خون منهاى زيانهاى جسمانى ، آثار زيانبار روانى و اخلاقى از طريق تاثير در هورمونها در انسان به يادگار مىگذارد ( گوشت مردار نيز چون ذبح نشده و خون از آن خارج نگرديده علاوه بر زيانهاى ديگر زيان تغذيه از خون را نيز دارد ) . اما در مورد حيواناتى كه با نام غير « اللَّه » ذبح مىشدند ( به جاى بسم اللَّه كه امروز ما مىگوئيم نام بتها برده مىشد ، و يا اصلا هيچ نامى را نمىبردند ) مسلما فلسفه تحريم آن جنبه بهداشتى نيست ، بلكه جنبه اخلاقى و معنوى دارد ، زيرا مىدانيم در اسلام علت حلال و حرام بودن چيزى تنها جنبه‌هاى بهداشتى آن نيست ، بلكه قسمتى از محرمات صرفا جنبه معنوى دارد و در رابطه با تهذيب روح و مسائل اخلاقى تحريم شده حتى گاهى به خاطر حفظ نظام اجتماع ، اشيايى تحريم گرديده‌اند ، تحريم حيواناتى كه بدون نام خدا ذبح مىشوند نيز به خاطر جنبه اخلاقى آنست ، چرا كه از يك سو مبارزه اى است با آئين شرك و بت پرستى و از سوى ديگر توجهى است به آفريننده اين نعمتها . ضمنا از مجموع محتواى اين آيه و آيات بعد ، اين نكته استفاده مىشود كه

--> ( 1 ) « اهل » از ماده « اهلال » و آن هم در اصل از « هلال » گرفته شده است ، و به معنى بلند كردن صدا به هنگام رؤيت هلال است ، و چون مشركان به هنگام ذبح حيوانات نام بتهايشان را با صداى بلند مىبردند از اين كار تعبير به « اهل » شد .