وجود فرستاده خدا و تعليمات آسمانى او نيز برخوردار بودند « پيامبرى از خود آنها به سوى آنها آمد و آنها را به آئين حق دعوت كرد و اتمام حجت نمود ولى آنها به تكذيبش پرداختند » ( * ( وَلَقَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَكَذَّبُوه ) * ) . « در اين هنگام عذاب الهى آنها را فرو گرفت ، در حالى كه ظالم و ستمگر بودند » ( * ( فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ وَهُمْ ظالِمُونَ ) * ) . با مشاهده چنين نمونه‌هاى زنده و روشنى شما در راه آن غافلان و ظالمان و كفران كنندگان نعمتهاى الهى گام ننهيد « شما از آنچه خدا روزيتان كرده است حلال و پاكيزه بخوريد و شكر نعمتهاى او را بجا آوريد اگر او را مىپرستيد » ( * ( فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّه حَلالًا طَيِّباً وَاشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّه إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاه تَعْبُدُونَ ) * ) . نكته‌ها : 1 - آيا مثال است يا يك جريان تاريخى ؟ در آيات فوق هنگامى كه سخن از يك منطقه آباد و پر نعمت به ميان آمده كه بر اثر كفران نعمت گرفتار ناامنى و گرسنگى و بدبختى شد ، تعبير به « مثلا » نموده ، و از سوى ديگر فعلهايى كه در اين آيه ذكر شده به صورت فعل ماضى است كه بيانگر وقوع چنين حادثه اى در خارج است . در ميان مفسران گفتگو واقع شده كه آيا هدف بيان يك مثال كلى بوده يا بيان يك واقعيت عينى خارجى است ؟ . طرفداران احتمال دوم در اينكه اين منطقه كجا بوده است باز گفتگو دارند :