انجام مىدادند لباس گرسنگى و ترس را در اندامشان پوشانيد . 113 - پيامبرى از خود آنها به سراغشان آمد ، اما او را تكذيب كردند ، و عذاب الهى آنها را فرو گرفت ، در حالى كه ظالم بودند . 114 - حال كه چنين است از آنچه خدا روزيتان كرده است حلال و پاكيزه بخوريد ، و شكر نعمت خدا را بجاى آريد اگر او را مىپرستيد . تفسير : آنها كه كفران كردند و گرفتار شدند كرارا گفته‌ايم كه اين سوره ، سوره نعمتها است ، نعمتهاى معنوى و مادى در زمينه‌هاى مختلف كه به تناسب آن بحثهاى ديگر به ميان آمده است ، در آيات مورد بحث نتيجه كفران نعمتهاى الهى را در قالب يك مثال عينى مىخوانيم . نخست مىگويد : « خداوند براى آنها كه ناسپاسى نعمت مىكنند مثلى زده است : « منطقه آبادى را كه در نهايت امن و امان بوده » ( * ( ضَرَبَ اللَّه مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً ) * ) . « اين آبادى آن چنان امن و امان بود كه ساكنانش با اطمينان در آن زندگى داشتند » و هرگز مجبور به مهاجرت و كوچ كردن نبودند ( * ( مُطْمَئِنَّةً ) * ) . علاوه بر نعمت امنيت و اطمينان ، « انواع روزىهاى مورد نيازش به طور وافر از هر مكانى به سوى آن مىآمد » ( * ( يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ ) * ) . « اما سرانجام اين آبادى - يعنى ساكنانش - كفران نعمتهاى خدا كردند و خدا لباس گرسنگى و ترس را به خاطر اعمالشان بر اندام آنها پوشانيد » ( * ( فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّه فَأَذاقَهَا اللَّه لِباسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ ) * ) . نه تنها نعمتهاى مادى آنها در حد كمال بود كه از نعمتهاى معنوى يعنى