به خطر افتادن مكتب گردد ، و يا فساد عظيمى ببار آورد ، در اين گونه موارد بايد سد تقيه را شكست و پىآمدهاى آن را هر چه بود پذيرا شد ( 1 ) . 2 - مرتد فطرى ، و ملى ، و فريب خوردگان اسلام در مورد كسانى كه هنوز اسلام را نپذيرفته‌اند ، سختگيرى نمىكند ( منظور اهل كتاب است ) و آنها را با دعوت مستمر و تبليغات پىگير منطقى به اسلام فرا مىخواند ، هر گاه نپذيرفتند و حاضر شدند طبق شرائط ذمه همزيستى مسالمتآميز با مسلمانان داشته باشند نه تنها به آنها امان مىدهد بلكه حفظ مال و جان و منافع مشروعشان را بر عهده مىگيرد . ولى در مورد كسانى كه اسلام را پذيرا شوند سپس عدول كنند فوق العاده سختگير است چرا كه اين عمل موجب تزلزل جامعه اسلامى مىگردد و يك نوع قيام بر ضد رژيم و حكومت اسلامى محسوب مىشود و غالبا دليل به سوء نيت است ، و سبب مىشود كه اسرار جامعه اسلامى به دست دشمنان افتد . لذا چنين كسى اگر پدر يا مادرش هنگام انعقاد نطفه او مسلمان بوده و به تعبير ساده تر اگر مسلمان زاده باشد و از اسلام بر گردد و در دادگاه اسلامى به ثبوت رسد خونش را مباح مىشمرد ، اموال او بايد در ميان وارثانش تقسيم گردد و همسرش از او جدا شود ، و توبه او در ظاهر پذيرفته نيست ، يعنى اين احكام سه گانه درباره چنين كسى به هر حال اجرا مىشود ، ولى اگر واقعا پشيمان گردد توبه او در پيشگاه خدا پذيرفته خواهد شد ، ( البته اگر مجرم زن باشد توبه اش مطلقا پذيرفته خواهد شد ) . ولى اگر شخص از اسلام برگشته ، مسلمان زاده نباشد به او تكليف توبه

--> ( 1 ) براى توضيح كامل در زمينه مساله تقيه ، و احكام ، و فلسفه‌ها ، و مدارك مختلف آن ، به كتاب ما « القواعد الفقهيه » جلد سوم مراجعه فرمائيد .