102 - بگو ، آن را روح القدس از جانب پروردگارت به حق نازل كرده است ، تا افراد با ايمان را ثابت قدم گرداند ، و هدايت و بشارتى است براى عموم مسلمين . 103 - ما مىدانيم آنها مىگويند اين آيات را بشرى به او تعليم مىدهد ، در حالى كه زبان كسى كه اينها را به او نسبت مىدهند عجمى است ولى اين ( قرآن ) زبان عربى آشكار است . 104 - كسانى كه ايمان به آيات الهى ندارند خداوند آنها را هدايت نمىكند و براى آنها عذاب دردناكى است . 105 - تنها كسانى دروغ مىگويند كه ايمان به آيات خدا ندارند ، و دروغگويان واقعى آنها هستند ! . شان نزول : ابن عباس مىگويد : مشركان بهانه جو ، هنگامى كه آيه اى نازل مىشد و دستور سختى در آن بود و سپس آيه ديگرى مىآمد و دستور سهلترى در آن بود ، مىگفتند : محمد اصحاب خود را مسخره مىكند و دست مىاندازد ، امروز دستور به چيزى مىدهد و فردا از همان نهى مىكند ، اينها نشان مىدهد كه محمد همه را از پيش خود مىگويد نه از ناحيه خدا ، در اين هنگام آيه نخست نازل شد و به آنها پاسخ گفت . تفسير : دروغ رسوا ! در آيات گذشته سخن از قرآن و طرز بهره گيرى از آن در ميان بود ، آيات مورد بحث نيز گوشه‌هاى ديگرى از مسائل مربوط به قرآن مخصوصا ايرادهايى را كه مشركان به اين آيات الهى مىگرفتند بيان مىكند ، نخست مىگويد : « هنگامى كه آيه اى را به آيه ديگر تبديل كنيم - و اين تغيير و تبديل حكمتى دارد كه خدا بهتر مىداند حكمتش چيست و چگونه بايد نازل كند - آنها