انجام مىگيرد در اين جمله وارد است ، بخصوص كه بعد از آن جمله « و * ( قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّه عَلَيْكُمْ كَفِيلًا ) * » ( در حالى كه خدا را كفيل و ضامن قرار داده‌ايد ) به عنوان تفسير و تاكيد آمده است . نتيجه اينكه : جمله « * ( أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّه ) * » خاص است و جمله « * ( لا تَنْقُضُوا الأَيْمانَ ) * » عام . و از آنجا كه مساله وفاى به عهد ، يكى از مهمترين پشتوانه‌ها براى ثبات هر جامعه است در آيه بعد نيز با لحن توام با نوعى سرزنش و ملامت ، آن را تعقيب كرده مىگويد : « شما همانند آن زنى نباشيد كه پشمها را تابيده اما پس از آن همه را وا مىتابيد » ( * ( وَلا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً ) * ( 1 ) . اشاره به داستان زنى است از قريش بنام « رايطه » در زمان جاهليت كه از صبح تا نيم روز ، خود و كنيزانش ، پشمها و موهايى را كه در اختيار داشتند مىتابيدند ، و پس از آن دستور مىداد همه آنها را واتابند و به همين جهت به عنوان « حمقاء » ( زن احمق ) در ميان عرب ، معروف شده بود . اين كار مخصوصا از اين نظر كه پشم بر اثر تابيدن ، استحكام و تكامل تازه اى پيدا مىكند و با گشودن آن ، يك حركت ارتجاعى انجام شده نه تنها بى حاصل ، بلكه زيانآور است ، همين گونه كسانى كه با پيمان بستن با خدا و به نام حق ، تعهدى را مىپذيرند ، هر گونه حركتى در جهت شكستن اين عهد و پيمان انجام دهند نه تنها بيهوده است بلكه دليل بر انحطاط و سقوط شخصيت آنها نيز مىباشد . سپس اضافه مىكند : « شما نبايد به خاطر ملاحظه اين و آن و اينكه

--> ( 1 ) « انكاث » جمع « نكث » ( بر وزن قسط ) به معنى باز گشودن پشم و مو بعد از تابيدن است ، و به گشودن لباسهايى كه از پشم و مو بافته شده نيز گفته مىشود ، در اينكه انكاث در آيه فوق چه محلى از اعراب دارد بعضى آن را حال تاكيدى ، و بعضى آن را مفعول دوم براى « نقضت » دانسته‌اند ، اى جعلت غزلها انكاثا .