ديگران باشد چنين جامعه اى از نظر اقتصادى نيز عقب مانده خواهد بود ، و رشته زندگى مادى آنها نيز متلاشى مىگردد . لذا در روايات اسلامى ، فوق العاده به مساله تلاش و كوشش توام با تقوا براى كسب روزى اهميت داده شده است ، تا آنجا كه امام صادق ع مىفرمايد : لا تكسلوا فى طلب معايشكم فان آباءنا كانوا يركضون فيها و يطلبونها : « در تحصيل روزى تنبلى نكنيد زيرا پدران ما در اين راه مىدويدند و آن را طلب مىكردند » ( 1 ) . و نيز از همان امام بزرگوار مىخوانيم : الكاد على عياله كالمجاهد فى سبيل اللَّه : « كسى كه براى خانواده خود ، تلاش روزى مىكند ، مانند مجاهدان راه خدا است » ( 2 ) . حتى دستور داده شده است كه مسلمانان صبح هر چه زودتر از خانه خارج شوند و به دنبال تلاش براى زندگى بروند ( 3 ) و از جمله كسانى كه دعايشان هرگز به استجابت نمىرسد ، كسانى هستند كه تنى سالم دارند و گوشه خانه نشسته و تنها براى گشايش روزى دعا مىكنند . در اينجا اين سؤال پيش مىآيد پس چرا در آيات و روايات بسيارى ، روزى بدست خدا معرفى شده است و تلاش در راه آن مذموم است ؟ ! در پاسخ اين سؤال بايد به دو نكته توجه داشت : 1 - دقت در منابع اسلامى نشان مىدهد كه آيات و يا رواياتى كه در نظر سطحى و ابتدايى - چه در اين بحث چه در بحثهاى ديگر - متضاد به نظر مىرسند ،

--> ( 1 ) وسائل ج 12 صفحه 48 . ( 2 ) وسائل ج 12 صفحه 43 . ( 3 ) وسائل ج 12 صفحه 50 .