تن انسان و راحتى تنفس او ، و مانند آن همه از فوائد باران است ، ولى از آنجا كه دو قسمت ياد شده ، از اهميت بيشترى برخوردار بوده روى آن تكيه شده . باز همين مساله را چنين ادامه مىدهد « به وسيله اين آب باران براى شما زراعت را مىروياند ، و همچنين زيتون و نخل و انگور را » ( * ( يُنْبِتُ لَكُمْ بِه الزَّرْعَ وَالزَّيْتُونَ وَالنَّخِيلَ وَالأَعْنابَ ) * ) . « و خلاصه از تمام ميوه‌ها » ( * ( وَمِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ ) * ) . « مسلما در آفرينش اين ميوه‌هاى رنگارنگ و پر بركت و اين همه محصولات كشاورزى نشانه روشنى است از خدا براى كسانى كه اهل تفكرند » ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ) * ) . « زرع » هر گونه زراعتى را شامل مىشود ، « زيتون » هم نام آن درخت مخصوص است و هم نام ميوه آن ( ولى به گفته بعضى از مفسران « زيتون » فقط نام درخت است ، و « زيتونه » نام ميوه آن در حالى كه در آيه 35 سوره نور زيتونه به خود درخت اطلاق شده است ) . « نخيل » ( درخت خرما ) هم به معنى مفرد و هم به معنى جمع استعمال مىشود ، و اعناب جمع « عنبه » به معنى انگور است . در اينجا اين سؤال پيش مىآيد كه چرا از ميان همه ميوه‌ها ، قرآن مجيد ، تنها روى اين سه ميوه تكيه كرده است ، زيتون و خرما و انگور ، دليل آن را به خواست خدا در ذيل همين آيات مىخوانيد . سپس به نعمت تسخير موجودات مختلف جهان در برابر انسان اشاره كرده ، مىفرمايد : « خداوند شب و روز را براى شما مسخر كرد و همچنين خورشيد و ماه را » ( * ( وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ) * ) .