وعده داده است كه از زير درختهاى آن نهرها جريان دارد « ( * ( وَعَدَ اللَّه الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ ) * ) . از ويژگيهاى اين نعمت بزرگ اين است كه زوال و فنا و جدايى در آن راه ندارد ، و « آنان جاودانه در آن مىمانند » ( * ( خالِدِينَ فِيها ) * ) . ديگر از مواهب الهى به آنها اين است كه خداوند « مسكنهاى پاكيزه و منزلگاههاى مرفه در قلب بهشت » عدن « در اختيار آنها مىگذارد » ( * ( وَمَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ) * ) . « عدن » در لغت به معنى اقامت و بقاء در يك مكان است ، و لذا به « معدن » كه جايگاه بقاى مواد خاصى است اين كلمه اطلاق مىشود ، بنا بر اين مفهوم « عدن » با خلود شباهت دارد ، ولى از آنجا كه در جمله قبل به مساله خلود اشاره شده ، چنين استفاده مىشود كه جنات عدن محل خاصى از بهشت پروردگار است كه بر ساير باغهاى بهشت امتياز دارد . در احاديث اسلامى و كلمات مفسران اين امتياز به اشكال مختلف بيان شده است در حديثى از پيامبر ص چنين مىخوانيم كه فرمود : « عدن دار اللَّه التي لم ترها عين و لم يخطر على قلب بشر ، لا يسكنها غير ثلاثة النبيين و الصديقين و الشهداء : « عدن آن خانه پروردگار است كه هيچ چشمى آن را نديده ، و به فكر كسى خطور نكرده و تنها سه گروه در آن ساكن مىشوند : پيامبران ، صديقان ( آنها كه پيامبران را تصديق كردند و از آنها حمايت كردند ) و شهيدان » ( 1 ) . در كتاب خصال از رسول خدا ص چنين نقل شده : من سره ان يحيا حياتى و يموت مماتى و يسكن جنتى التي واعدنى اللَّه ربى ، جنات عدن . . . فليوال على بن ابى طالب عليه السلام و ذريته عليهم السلام من بعده : « » كسى كه دوست دارد حياتش همچون من ، و مرگش نيز همانند من بوده

--> ( 1 ) مجمع البيان ذيل آيه مورد بحث .