رهبران و مبلغان همه حقايق را بگويند و مردم را به سوى حق دعوت كنند و چيزى را فروگذار ننمايند . در مرحله سوم دستور به تحمل و بردبارى در برابر جاهلان داده مىگويد : « از جاهلان روى برگردان و با آنها ستيزه مكن » ( * ( وَأَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ ) * ) . رهبران و مبلغان در مسير خود با افراد متعصب ، لجوج ، جاهل و بى خبر ، و افرادى كه سطح فكر و اخلاق آنها بسيار پائين است ، روبرو مىشوند ، از آنها دشنام مىشنوند ، هدف تهمتشان قرار مىگيرند ، سنگ در راهشان مىافكنند . راه پيروزى بر اين مشكل گلاويز شدن با جاهلان نيست ، بلكه بهترين راه تحمل و حوصله ، ناديده گرفتن و نشنيده گرفتن اين گونه كارها است ، و تجربه نشان مىدهد براى بيدار ساختن جاهلان و خاموش كردن آتش خشم و حسد و تعصبشان ، اين بهترين راه است . در آيه بعد دستور ديگرى مىدهد كه در حقيقت چهارمين وظيفه رهبران و مبلغان را تشكيل مىدهد و آن اينكه بر سر راه آنها همواره وسوسه‌هاى شيطانى در شكل مقام ، مال ، شهوت و امثال اينها خودنمايى مىكند ، و شيطان و شيطانصفتان مىكوشند آنها را از طريق اين وسوسه‌ها از مسيرشان منحرف سازند و از هدفشان باز دارند . قرآن دستور مىدهد كه « اگر وسوسه‌هاى شيطانى ، متوجه تو شد ، به خدا پناه ببر ، و خود را به او بسپار ، و از لطفش مدد بخواه ، زيرا او سخن تو را مىشنود و از اسرار درونت آگاه و از وسوسه‌هاى شياطين با خبر است » ( * ( وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّه إِنَّه سَمِيعٌ عَلِيمٌ ) * ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) ينزغنك از ماده نزغ ( بر وزن نزع ) به معنى ورود در كارى ، به قصد افساد و يا تحريك بر آن است .