اما به عكس « ما در مورد شما يكى از دو بدبختى ، تيره روزى و بلا و مصيبت را انتظار مىكشيم ، يا در اين جهان و جهان ديگر به مجازات الهى گرفتار مىشويد ، و يا به دست ما خوار و نابود خواهيد شد » ( * ( وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّه بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِه أَوْ بِأَيْدِينا ) * ) . « حال كه چنين است شما انتظار بكشيد ، و ما هم با شما انتظار مىكشيم » شما در انتظار خوشبختى ما باشيد و ما هم در انتظار بدبختى شما نشسته‌ايم ! ( * ( فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ ) * ) . در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد : 1 - مقدرات و كوششهاى ما شك نيست كه سرنوشت ما تا آنجا كه با كار و كوشش و تلاش ما مربوط است به دست خود ما است و آيات قرآن نيز با صراحت اين موضوع را بيان مىكند مانند ( وَأَنْ لَيْسَ لِلإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى ) : « انسان بهره اى جز سعى و كوشش خود ندارد » ( سوره نجم آيه 39 ) و ( كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ) : « هر كس در گرو اعمال خويش است » ( سوره مدثر آيه 38 ) و آيات ديگر . ( هر چند تاثير تلاش و كوشش نيز از سنن الهى و به فرمان اوست ) . ولى در بيرون دايره تلاش و كوشش ما و آنجا كه از حريم قدرت ما خارج است ، دست تقدير تنها حكمران است ، و آنچه به مقتضاى قانون عليت كه منتهى به مشيت و علم و حكمت پروردگار مىشود مقدر شده است انجامپذير خواهد بود . منتها افراد با ايمان و خداپرست كه به علم و حكمت و لطف و رحمت او مؤمن هستند همه اين مقدرات را مطابق « نظام احسن » و مصلحت بندگان مىدانند ، و هر كس بر طبق شايستگيهايى كه اكتساب كرده است مقدراتى متناسب آن دارد .