را پذيرفته ، متن رساله اى را كه پنج تن از علماى معروف فعلى حجاز در اين زمينه تهيه كرده‌اند براى او ارسال داشته است . در اين رساله پس از ذكر نام حضرت « مهدى » ع و « محل ظهور او » يعنى مكه چنين مىخوانيم : « . . . به هنگام ظهور فساد در جهان و انتشار كفر و ستم ، خداوند به وسيله او ( مهدى ع ) جهان را پر از عدل و داد مىكند همانگونه كه از ظلم و ستم پر شده است . . . او آخرين « خلفاى راشدين دوازده گانه » است كه پيامبر ص خبر از آنها در كتب « صحاح » داده است . احاديث مربوط به مهدى را بسيارى از صحابه پيامبر ص نقل كرده‌اند از جمله : عثمان ابن عفان ، على ابن ابى طالب ، طلحة ابن عبيد إله ، عبد الرحمن ابن عوف ، قرة ابن اساس مزنى ، عبد اللَّه ابن حارث ، ابو هريره ، حذيفة ابن يمان ، جابر ابن عبد اللَّه ، ابو امامه ، جابر ابن ماجد ، عبد اللَّه ابن عمر ، انس ابن مالك ، عمران ابن حصين ، و ام سلمه . اينها بيست نفر از كسانى هستند كه روايات مهدى را نقل كرده‌اند و غير از آنها افراد زياد ديگرى نيز وجود دارند . سخنان فراوانى نيز از خود صحابه نقل شده كه در آن بحث از ظهور مهدى ع به ميان آمده كه آنها را نيز مىتوان در رديف روايات پيامبر ص قرار داد . زيرا اين مسئله از مسائلى نيست كه با اجتهاد بتوان چيزى پيرامون آن گفت ( بنا بر اين آنها نيز طبعا اين مطلب را از پيامبر ص شنيده‌اند ) . سپس اضافه مىكند : هم احاديث بالا كه از پيامبر ص نقل شده و هم شهادت و گواهى صحابه