ص فرمود : عاريه اى است كه ما آن را تضمين مىكنيم و سالم بر مىگردانيم « صفوان » يكصد زره به عنوان عاريت به پيامبر ص داد ، و خود شخصا با حضرت حركت كرد . دو هزار نفر از مسلمانانى كه در فتح مكه اسلام را پذيرفته بودند به اضافه ده هزار نفر سربازان اسلام كه همراه پيامبر براى فتح مكه آمده بودند كه مجموعا دوازده هزار نفر مىشدند براى ميدان جنگ حركت كردند . « مالك بن عوف » كه مرد پر جرئت و با شهامتى بود به قبيله خود دستور داد غلافهاى شمشير را بشكنند و در شكافهاى كوه و دره‌هاى اطراف ، و لابلاى درختان ، بر سر راه سپاه اسلام كمين كنند ، و به هنگامى كه در تاريكى اول صبح مسلمانان به آنجا رسيدند يكباره به آنان حمله ور شوند و لشكر را در هم بكوبند . او اضافه كرد : محمد ص با مردان جنگى هنوز روبرو نشده است تا طعم شكست را بچشد ! . هنگامى كه پيامبر نماز صبح را با ياران خواند فرمان داد به طرف سرزمين « حنين » سرازير شدند ، در اين موقع بود كه ناگهان لشكر « هوازن » از هر سو مسلمانان را زير رگبار تيرهاى خود قرار دادند گروهى كه در مقدمه لشكر قرار داشتند ( و در ميان آنها تازه مسلمانان مكه بودند ) فرار كردند ، و اين امر سبب شد كه باقيمانده لشكر به وحشت بيفتند و فرار كنند . خداوند در اينجا آنها را با دشمنان به حال خود واگذارد و موقتا دست از حمايت آنها برداشت زيرا به جمعيت انبوه خود مغرور بودند ، و آثار شكست در آنان آشكار گشت . اما على ع كه پرچمدار لشكر بود با عده كمى در برابر دشمن ايستادند و هم چنان به پيكار ادامه دادند .