( در اين هنگام پيامبر در قلب سپاه قرار داشت ) . و عباس عموى پيامبر ص و چند نفر ديگر از بنى هاشم كه مجموعا از نه نفر تجاوز نمىكردند و دهمين آنها « ايمن » فرزند « ام ايمن » بود اطراف پيامبر ص را گرفتند . مقدمه سپاه به هنگام فرار و عقبنشينى از كنار پيامبر ص گذشت ، پيامبر ص به عباس كه صداى بلند و رسايى داشت دستور داد فورا از تپه اى كه در آن نزديكى بود بالا رود و به مسلمانان فرياد زند « يا معشر المهاجرين و الانصار يا اصحاب سورة البقرة يا اهل بيعت الشجرة الى اين تفرون هذا رسول اللَّه ص » . « اى گروه مهاجران و انصار ! و اى ياران سوره بقره ! و اى اهل بيعت شجره ! به كجا فرار مىكنيد ؟ پيامبر ص اين جا است » ! . هنگامى كه مسلمانان صداى عباس را شنيدند بازگشتند و گفتند « لبيك ، لبيك » مخصوصا انصار در اين بازگشت پيش قدم بودند ، و حمله سختى از هر جانب به سپاه دشمن كردند ، و با يارى پروردگار به پيشروى ادامه دادند ، آن چنان كه طايفه « هوازن » به طرز وحشتناكى به هر سو پراكنده شدند و پيوسته مسلمانان آنها را تعقيب مىكردند . حدود يكصد نفر از سپاه دشمن كشته شد و اموالشان به غنيمت به دست مسلمانان افتاد و گروهى نيز اسير شدند » ( 1 ) . و در پايان اين نقل تاريخى مىخوانيم كه پس از پايان جنگ نمايندگان قبيله هوازن خدمت پيامبر آمدند و اسلام را پذيرفتند و پيامبر محبت زياد به آنها كرد و حتى « مالك بن عوف » رئيس و بزرگ آنها اسلام را پذيرفت ، پيامبر ص اموال و اسيرانش را به او بر گرداند ، و رياست مسلمانان قبيله اش را به او واگذار كرد .

--> 1 - مجمع البيان جلد 5 صفحه 17 - 19